Τρίτη, 14 Ιουνίου 2016

Δε μ΄ακούς;

 Το βιβλίο της γλώσσας μας ξεκινά και τελειώνει με το "Δε μ΄ακούς;" της Μάρως Λοϊζου. 
Με το φθινόπωρο το καλωσόρισμα και με το καλοκαίρι ο αποχαιρετισμός.  
Δείτε τα ποιηματάκια και για τις υπόλοιπες εποχές! 

Το φθινόπωρο
Δε μ’ακούς;
Έρχομαι μαζί με τα κιτρινισμένα φύλλα.
Έλα, έλα κοριτσάκι,
Μυρίζω νοτισμένο χώμα και γομολάστιχα.
Έλα, έλα αγοράκι,
Κάτσε σ’ ένα ιπτάμενο φύλλο να φύγουμε μαζί,
Φτιάξε χάρτινες βαρκούλες να τις πάρει η βροχή.
Σ’ αρέσει η καινούρια σου τσάντα;
Για κοίτα πόσο ψήλωσε η Βάνα!
Έρχομαι μαζί με τα πρωτοβρόχια.
Τρέξε, τρέξε να ψήσουμε κάστανα.
Γέμισαν πάλι τ’ ανθοπωλεία πολύχρωμα χρυσάνθεμα.
Πώς οργώνουν τα χωράφια τα τρακτέρ!
Πάτα, πάτα το μούστο καλά, βάλε και μπόλικο σουσάμι στη μουσταλευριά.
Έρχομαι μαζί με τη βαριά μυρουδιά των σταφυλιών του τρύγου.
Έλα, έλα αγοράκι, έλα, έλα κοριτσάκι. Δε μ’ ακούς;
Είμαι το φθινόπωρο.

Ο χειμώνας
Δε μ’ακούς;
Έρχομαι μέσα από τους έρημους ασφαλτόδρομους.
Έλα, έλα, κοριτσάκι
μυρίζω φασουλάδα, πορτοκάλι και τραγανιστό τσουρέκι.
Έλα, έλα, αγοράκι
φόρεσε το σκούφο σου
βάλε τα μάλλινα γάντια σου
άνοιξε το στόμα σου, να ξεδιψάσεις με το χιόνι
γέμισε τις τσέπες σου σταφίδες, καρύδια
και ξεραμένα σύκα
τάισε με ψίχουλα τα πεινασμένα σπουργίτια.
Έρχομαι μέσα από τις παγωμένες λίμνες και τα ποτάμια
τα γυμνά κλαδιά και το μολυβένιο ουρανό
άσ’ το μόνο του στη γωνιά του το πατίνι
κάνε το φίλο σου να δακρύσει με μια φέτα μανταρίνι.
Τι κάνει η γιαγιά σου; Πλέκει ακόμη πλάι στο περβάζι;
Για κοίτα πώς μελάνιασε η μύτη σου….την πάγωσε τ’ αγιάζι…
Έλα, έλα, αγοράκι
έλα, έλα κοριτσάκι.
Δε μ’ ακούς;
Είμαι ο Χειμώνας.

H άνοιξη
Έρχομαι μέσα απ’ τα δέντρα.
Έλα ,έλα , κοριτσάκι,
μυρίζω πασχαλιά και μαντζουράνα.
Έλα ,έλα, αγοράκι,
κυλήσου στο χώμα,
κάνε κολοτούμπες στο γρασίδι,
αγκάλιασε σφιχτά τη γάτα σου,
ρίξε μια πέτρα στο χελιδόνι που σε κοιτά στο
συρματόπλεγμα,
βγάλε μια δυνατή φωνή να ξαλαφρώσεις,
δώσε μια κλωτσιά στη μπάλα σου, να φτάσει στα ουράνια.
Έρχομαι μέσα απ’ τα δέντρα.
Πάρε ένα τριαντάφυλλο απ’ τον κήπο του γείτονα,
γύρνα στη σούβλα το πασχαλιάτικο αρνί,
κόψε μια μαργαρίτα μ’ αγαπά-δε μ’ αγαπά,
φτιάξε μαγιάτικο στεφάνι
με παπαρούνες, χαμομήλια και πράσινα στάρια.
Έλα ,έλα, αγοράκι,
έλα ,έλα , κοριτσάκι.
Δε μ’ ακούς;
Είμαι η Άνοιξη.

Το καλοκαίρι
Έρχομαι μέσ’ απ’ τη θάλασσα
Έλα, έλα, κοριτσάκι,
μυρίζω φύκι και πελαγίσιο άνεμο
Έλα, έλα, αγοράκι,
κυλίσου στα βότσαλα, 
χτίσε πύργους και κάστρα στην άμμο,
σκάψε πηγαδάκι να βρούμε νερό.
Θα πιάσουμε καβούρια;
Θα παίξουμε κρυφτό;
Μυρίζω καρπούζι, σταφύλια, κεράσια και μούσμουλα
και όπου περνώ όλα γίνονται κίτρινα.
Αγρότες κι αγρότισσες μ’ ακολουθούν
με τα δρεπάνια στο χέρι,
το στάρι να θερίσουμε ψωμάκι να γένει.
Έρχομαι μέσα από το χρυσαφένια χωράφια.
Έλα, έλα, αγοράκι,
έλα, έλα, κοριτσάκι.
Δε μ’ ακούς;
Είμαι το καλοκαίρι.

Μάρω Λοϊζου

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου